فک کنم از امشب تنهاییمون دوباره شروع شه

خیال میکردم که دیگه سختیامون به پایان رسیده خیال میکردم که دیگه همش پیشم میمونه ودیگه چیزی نمیتونه مارو ازهم دیگه جدا کنه همش پیش خودم فک میکردم که دیگه نمیذارم مهسام ازم دورباشه آخه تا اونجایی که یادمون میاد همش ازهمدیگه بنا به دلایلی دور افتادیم از گرفتن گوشیش توسط باباش وارومیه رفتن من وسرباز شدنم گرفته تا الان که عشق یکی یدونم دانشگاهه خدایا فک نمیکنی این همه که از هم دور بودیم بسمون باشه؟ خدای خوبم این همه دلتنگی ودربه دری کافی نیس؟ عوض اینکه بعد این همه سال بهم نزدیک بشیم داریم دورتر میشیم دوری عاطفی نه ها دوری جغرافیایی به مهساییم قول دادم